Категория
Өлеңдері
385 жазба
Еркiң жоқ, деген, қолыңда…
Еркiң жоқ, деген, қолыңда, уағызды молла ұнатып,
Сөйлеме сонша дыбдырлап…
Сөйлеме сонша дыбдырлап, аңқылдап, арлап, асықпа.
Бостандық алған тiл неге…
Бостандық алған тiл неге қамалған сынды түрмеге?
Жастық пен кәрiлiктiң шамасы бiр…
Жастық пен кәрiлiктiң шамасы бiр: шал менен мылжыңдайды таласып ұл.
Шығарам деп шумен атағын…
Шығарам деп шумен атағын‚ болмайтын бастап шатағын‚
Дана сөз айта алмайтын бiр келелi…
Дана сөз айта алмайтын бiр келелi бiз де бiр бәндәдаймыз «түрмедегi»‚
Тiршiлiк ету дым да емес…
Тiршiлiк ету дым да емес‚ бойыңда қуат тұрғанда.
Бiз дағы келiп қаппыз жерге бiраз…
Бiз дағы келiп қаппыз жерге бiраз‚ дей алман осы жолда көргенiм аз.
Саинда жүрген сайқал қыз…
Саинда жүрген сайқал қыз‚ найқала қалдың несiне?
Кетпейдi сол сәт есiмнен…
Кетпейдi сол сәт есiмнен: мен едiм суға шешiнген.
Қас пенен досты кесектеп…
Қас пенен досты кесектеп‚ тiкiрейе шығып түгiмiз‚
Алатын сынды аңсымақ…
Алатын сынды аңсымақ, қашатын көпек қаңсылап.
Түбiнде табады деп тайпаласың…
Түбiнде табады деп тайпаласың, қалайша қобалжымай айта аласың?
Бас, дейдi, құйрығымды, жатқан жылан…
Бас, дейдi, құйрығымды, жатқан жылан, мен оны, баспаңдар, деп сақтандырам.
О кездерi тап-таза едi көкiрек…
О кездерi тап-таза едi көкiрек‚ қиял шiркiн жарысатын жұлдызбен.
Бар қуатын Күн берiп…
Бар қуатын Күн берiп‚ кетсе дала аңылжып‚
Орқылдақ осыларың оңдырмайды…
Орқылдақ осыларың оңдырмайды, көп елдi қонысына қондырмайды.
Түрi жоқ бұ заманның мүлде оңатын…
Түрi жоқ бұ заманның мүлде оңатын, құстайсың қиылатын құр қанатың.
Ақтарып не қойнауын кеннiң қымбат…
Ақтарып не қойнауын кеннiң қымбат, саласын сан iлiмнiң көрдiм былғап.
Кеңестi көпке талай кәрiп айтты…
Кеңестi көпке талай кәрiп айтты, өзiнше тың түренмен жарып айтты.
Пайда жоқ бағы барды күндегеннен…
Пайда жоқ бағы барды күндегеннен, пайдасыз һәм әзәзiл тiлге де ерген.
Тiрлiгiнде талай жерге тыртысқан…
Тiрлiгiнде талай жерге тыртысқан, о дүниялық болды бүгiн бiр дұшпан.
Қу бәндәдай болар берiк сертiне…
Қу бәндәдай болар берiк сертiне ойды неге жiбермеймiз еркiне?
Оқуға түссiн, дейсiң, милау бала…
Оқуға түссiн, дейсiң, милау бала, шынында, бұл оқуды сыйлау ма, аға?
Жек көрiп жарандарды, жақсы көрiп…
Жек көрiп жарандарды, жақсы көрiп, бiреумен жақсы болып, бақсы болып
Шын айтам, менi алмашы жұмысқа, аға…
Шын айтам, менi алмашы жұмысқа, аға, дүдәмәл бар шаруама дұрыс қара.
Қырықтан астық бiз де, әй, Жақсыбай…
Қырықтан астық бiз де, әй, Жақсыбай, жағдайды жүргенiмiз жәйлап сұрай.
Тәжiк дост, есiңде ме Ұзынағаш…
Тәжiк дост, есiңде ме Ұзынағаш? Кәпiрдiң қырты да мас, қызы да мас.
Ардақтаймыз айтқандарды шындықты…
Ардақтаймыз айтқандарды шындықты, шынында да, болар ма екен бұл мықты?
Халықтың құдды “ағасы”…
Халықтың құдды “ағасы”, пәленiң болған “панасы”,
Бiр кезде болмайтұғын шын амалың…
Бiр кезде болмайтұғын шын амалың, таптары, қарсы шықсаң, жүдә мәлiм,
Алаштан асырып айласын…
Алаштан асырып айласын, тобырдан тапқан тайласын,
Қаншама қыршын қырылды…
Қаншама қыршын қырылды‚ кешегi кезде дүрбелең!
Айналмай алғы ағадан…
Айналмай алғы ағадан‚ сақтамай кеулiн табадан‚
Түзелер деумен бұ заман…
Түзелер деумен бұ заман уақыт қалай ұзаған?
Араша сұрап Аралға…
Араша сұрап Аралға‚ жар салдық талай жаранға.
Кеуiлiм кеңге желгесiн…
Кеуiлiм кеңге желгесiн, болар деп түбi ерге сын,
Жарқырап‚ жайнап жанарың…
Жарқырап‚ жайнап жанарың‚ кеулiңнен берген хабарын‚
Тыңдайды кәзiр кiм сенi…
Тыңдайды кәзiр кiм сенi‚— болмады соның бiр шегi.
Керiлген жаннан көз алмай…
Керiлген жаннан көз алмай‚ жолында жоқ боп тозардай‚
Қым-қуыт тiрлiк қайнаған…
Қым-қуыт тiрлiк қайнаған‚ дегенше аздап ойланам‚
Желөкпелене жүгiрiп…
Желөкпелене жүгiрiп‚ жүргенде бiлек түрiнiп‚
Кезiмдi көп көргендей күркiреген…
Кезiмдi көп көргендей күркiреген шаңына кеттi аунатып, шiркiн, өлең!
Жалықпай даң дүнияның «урасынан»…
Жалықпай даң дүнияның «урасынан», таусылып тарнауларда мүлде шыдам,
Бiле алмадым‚ бұл не өзi‚ — балалық па…
Бiле алмадым‚ бұл не өзi‚ — балалық па‚ шолалық па‚ ақылға шалалық па‚ —
Сын айтып ем, — үйiрiлiп…
Сын айтып ем, — үйiрiлiп жүрер мiнiн таптырмай,
Тағатым әбдән таусылды…
Тағатым әбдән таусылды, төзбедiм жанды iреуге,
Жан сабырын жоғалтса…
Жан сабырын жоғалтса, жортып жүрiп сүрiнсем, —
Алжасып Арқа жақтан ауғаны ма…
Алжасып Арқа жақтан ауғаны ма, түскейдiң тамылжыған бау-бағына
Ойнаған сынды баламен…
Ойнаған сынды баламен қандай деп фәни адамы‚
Бiреулердi дос қылып…
Бiреулердi дос қылып‚ бiреулердi ұлықтап‚
Беталды безбей тырқырап…
Беталды безбей тырқырап‚ достықтан тауып бiр тұрақ‚
Сұраған жанда жоқ айып…
Сұраған жанда жоқ айып‚ сұрауға сырбаз болайық.
Қалайы деп берендi…
Қалайы деп берендi әлпi-тәлпi сөйлейсiң.
Салсаң көздi өткенге…
Салсаң көздi өткенге, жан қырнайды сұм қырғыш.
Деме мынау бос сөзiң…
Деме мынау бос сөзiң, демен содан құримын:
Сен оның қызықтың ба атағына…
Сен оның қызықтың ба атағына, шенiне, жұрт жабатын шапанына?
Сабырға кенде қылса бұ құдайым…
Сабырға кенде қылса бұ құдайым, пәленiң бiрiнен соң бiрi дайын.
Қойып ең жауаб бермей жыл бойына…
Қойып ең жауаб бермей жыл бойына, көне сап мен де сенiң ыңғайыңа,
Төсектен кеткен шығып ақ бiлегiң…
Төсектен кеткен шығып ақ бiлегiң, масайып, алабұрта қапты iреңiң.
Қиындау болды-ау бұл тiпте…
Қиындау болды-ау бұл тiпте, қиындау болды-ау кеткенiң!
Қалайша кәзiр демекпiн…
Қалайша кәзiр демекпiн, қасыңды сүйiп, қосын жек.
Берiлмей ойға бәкене…
Берiлмей ойға бәкене, ақылмен тарпаң тебiсiп,
Несiне дейсiң оны дос болмаған…
Несiне дейсiң оны дос болмаған? Достықты емес пе өзiң жоспарлаған?
Тағы да тосу бар ма алда…
Тағы да тосу бар ма алда, жылмаңға басқан бұл не аптық?
Қулықпен адалдықты жеңе отырып…
Қулықпен адалдықты жеңе отырып, айтылды отбасында көп өтiрiк.
Гүмпiлдеп, қара жерге тымақты ұрып…
Гүмпiлдеп, қара жерге тымақты ұрып, ағайын алапа үшiн жүр аптығып.
Дабыл қағып, дүрлiгiп…
Дабыл қағып, дүрлiгiп, қызарақтап, булығып,
Жеткiзбей жайнақтаған түлкi не бiр…
Жеткiзбей жайнақтаған түлкi не бiр, ұрнығып жүрген кезде құрғыр кеуiл,
Бар болсын бүйтiп сенiң қайрағаның…
Бар болсын бүйтiп сенiң қайрағаның, көздедiң қайраған боп пайда жағын.
Желiгiп жаман сөзге жендет деген…
Желiгiп жаман сөзге жендет деген, айта сап жаман сөздi, мен кеткен ем.
Қатыгез қыс ақтарғандай сыр салқын…
Қатыгез қыс ақтарғандай сыр салқын, қарын бүркiп, аязымен тұр шарпып
Қарайды қара жерге зеңгiр астам…
Қарайды қара жерге зеңгiр астам, атқан таң тамылжыған кешке ұласқан.
Не жәйттi алып еске кеуiлге аян…
Не жәйттi алып еске кеуiлге аян, жазыңыз, дейсiң маған, өмiрбаян.
Сен неге жұрт көзiнше жорғаладың…
Сен неге жұрт көзiнше жорғаладың‚ бұл сонда мастығың ба‚ әлде амалың?
Хикметтiң бiз де қумыз мыңын көрген…
Хикметтiң бiз де қумыз мыңын көрген‚ тiрлiктен тiпте аулақпыз түңiлгеннен.
Сен жүрсiң шыңда шырқап…
Сен жүрсiң шыңда шырқап, сусылдап қос қанатың.
— Жағдайың қалай? — дейдi таныстарым…
— Жағдайың қалай? — дейдi таныстарым, қаламан одан әрi барысқанын.
Жеркенiп не жандардан жамбарсыған…
Жеркенiп не жандардан жамбарсыған, болғанда алқындыдай қалған шыдам,
Құрдастың кемшiлiгiн көре тұрып…
Құрдастың кемшiлiгiн көре тұрып, мақтап ем марапаттап мен өтiрiк,
Қайтан ақ қар түстi тау басына…
Қайтан ақ қар түстi тау басына, жастықтың ақ қар түскен ауласына.
Қызылкөз қошқарларша бақылдасып…
Қызылкөз қошқарларша бақылдасып жүрместен, бұйырар деп ақыр нәсiп,
Бiр әкiм болғанымды әз етемiн…
Бiр әкiм болғанымды әз етемiн, талайын тайсалтамын қазекеңнiң.
Жас қырыққа қараған…
Жас қырыққа қараған, қирады отыз ордасы.
Жетпедi көптен берi бiр хабарың…
Жетпедi көптен берi бiр хабарың, сағынттың, жан жүйемдi тырналадың.
Ойнаған қара бала қар лақтырып…
Ойнаған қара бала қар лақтырып қуалап қара қызды, алды аптығып.
Немене менi саған қылған ғашық…
Немене менi саған қылған ғашық? Есiмнен қалғандаймын мүлде алжасып.
Озатың бар ма тапқан одан басқа…
Озатың бар ма тапқан одан басқа, қоймасаң, кемисiң бе, кек алмасқа?
Жас шақ
1 Ұнатпай, ұзап iргеден, мәңгiртiп басты мүлде мен,
Қиял-ай, қандай көгенiң…
Қиял-ай, қандай көгенiң, құтыла алмай қойдым мүлде мен.
Қол сұқпа қызталақтың дағдырына…
Қол сұқпа қызталақтың дағдырына, кiмге айқын жүрер соқпақ, бар құбыла?
Қарайсың күлiмсiреп, iнiм, маған…
Қарайсың күлiмсiреп, iнiм, маған, қозданар қызбасың ғой дыбырлаған.
Жақсы сөз жампоздардан жүрсең де естiп…
Жақсы сөз жампоздардан жүрсең де естiп, жегiдей жейдi жанды бiр сенбестiк.
Мұңымды кiмге бүгiн айтам барып…
Мұңымды кiмге бүгiн айтам барып, шын сөздi тыңдайды ма шайтан халық?
Тұяғын тұлпар емен тас қақпаған…
Тұяғын тұлпар емен тас қақпаған, жәнә дә азбан емен асқақтаған.
Кiм жеткен жықпылына бұл тiрлiктiң…
Кiм жеткен жықпылына бұл тiрлiктiң? Мен мыңын, сәттi жайдың, қырқын күттiм.
Таусылғанша бар демi…
Таусылғанша бар демi, алғанша орын қырқадан,
Кiм қардар өмiр жайлы шатпағыңа…
Кiм қардар өмiр жайлы шатпағыңа, кiм көнбек соған айып таққаныңа?
Жаңа жыл. Қос көзiмдi бақырайтып…
Жаңа жыл. Қос көзiмдi бақырайтып, жолдастар жақсы сөзiн жатыр айтып.
Көмейде бiр сөзiм бар iркiп тұрған…
Көмейде бiр сөзiм бар iркiп тұрған, ол сөзiм бар шыдамды құртып тынған.
Бiр от бар қарсы бетте жылтыраған…
Бiр от бар қарсы бетте жылтыраған, сол тұста келiншек бар тұрқы ұнаған.
Балам-ау, ойланта ма мүлт басқаның…
Балам-ау, ойланта ма мүлт басқаның, iсiңнiң ұқпадың ба тiпте астарын?
Көздi арбап жайнаң қағып жүрген елiк…
Көздi арбап жайнаң қағып жүрген елiк, жатақтың құжырасына күнде келiп,
Жаман атты борбайлап…
Жаман атты борбайлап, шаба алмадық сор қайнап.
Болар деп бұлай ертеңi…
Болар деп бұлай ертеңi кiм бiлген, — кеулiм дертедi.
Кең ойға кеңсiң төсек болардайын…
Кең ойға кеңсiң төсек болардайын, өзi ұшар әуежайсың қонардайын.
Жолымды қиындатса дабыра-шу…
Жолымды қиындатса дабыра-шу, қойғанда әрi асырмай не бiр асу,
“Тездетiп бөлiсемiз үйдi екiге”…
“Тездетiп бөлiсемiз үйдi екiге”… — деп жазған жарнаманың бiр шетiне.
Көкетай, қарамашы кекiрейiп…
Көкетай, қарамашы кекiрейiп, барасың тойғаннан соң тiпте iрейiп.
Жақсы iнiм, тiлмен тасты, тауды жарған…
Жақсы iнiм, тiлмен тасты, тауды жарған, мықтының мен бе жаңғыз аузын алған?
Көзге iлмей қайратын да, iрiлiгiн де…
Көзге iлмей қайратын да, iрiлiгiн де, тарылтып танабын да, тiрлiгiн да,
Құрдасым айтады ма қылжақ қылып…
Құрдасым айтады ма қылжақ қылып, бар дейдi мiнезiңде бiржақтылық.
Дүнияда сұм аязын сiреулеткен…
Дүнияда сұм аязын сiреулеткен ешкiмде айта алмаймын тiреу деп мен.
Дүнияның торабына сұрау салған…
Дүнияның торабына сұрау салған қарайсың өр басыма қырау шалған.
Таңдай қақпа, бола көрме бұған таң…
Таңдай қақпа, бола көрме бұған таң: әр кiсiнiң тiрлiгi — ұзақ қыл арқан.
Қара шал, әкемiздiң көзiн көрген…
Қара шал, әкемiздiң көзiн көрген, қайтпайсың қу мiнезден кежiрленген.
Далада сары аязын сықырлатып…
Далада сары аязын сықырлатып, ашушақ жұқа мұзын шытырлатып,
Тиылып мiнез, тасыр күйден…
Тиылып мiнез, тасыр күйден, дейсiң сен қулық деген тәсiлдi үйрен.
Тырулап‚ бiр қоңырқай жырлар айтып…
Тырулап‚ бiр қоңырқай жырлар айтып‚ барады жылы жаққа тырна қайтып.
Жұлдыздың қойнын қыдықтап…
Жұлдыздың қойнын қыдықтап‚ қол салдық таудың сауырына.
Алма
1 Келшi бермен‚ келшi бермен‚ қыз Алма‚ жас ботасыз өскен емiп сiз арда.
Көздi арбап арман болған алыс маңдар…
Көздi арбап арман болған алыс маңдар, жағама көп болса да жабысқандар,
Келiп барша адамдармен жанасқым…
Келiп барша адамдармен жанасқым аңқылдаған алақанды кең аштым.
Бар уақтын қысыр сөз бен кеңес ұтқан…
Бар уақтын қысыр сөз бен кеңес ұтқан көп едi ой-пiкiрiм сере шыққан.
Дүрiн көрсем бiреудiң…
Дүрiн көрсем бiреудiң‚ болсам дағы iзгi адам‚
Оу‚ арман‚ қалғансың ба сыйласардан…
Оу‚ арман‚ қалғансың ба сыйласардан‚ жас кезде мұзбалақ ең бiр қасарған.
Домбырам-ай, кеткен босап құлағың…
Домбырам-ай, кеткен босап құлағың, iшектерiңде тұнып қалған тұр ағын.
Шайыр көп бұ тiрлiкте мақталмаған…
Шайыр көп бұ тiрлiкте мақталмаған, жәнә көп бапталмаған, датталмаған.
Тасқа талай соғылған маңдайымыз…
Тасқа талай соғылған маңдайымыз‚ бүгiндегi белгiлi хал-жайымыз.
Қиянда туған ел мен жұрт қалса да…
Қиянда туған ел мен жұрт қалса да‚ жолдас бар өз тобынан шыққан сара.
Ұшқынша шат күлкiнi шашыратып…
Ұшқынша шат күлкiнi шашыратып‚ шулаған әйкел қағып‚ асық атып
Тiрлiк-ай‚ би болғанда масаң арман…
Тiрлiк-ай‚ би болғанда масаң арман‚ күй болдым. Ендi, мiне, шаш ағарған.
Шошыған нәрестедей жат ызбайдан…
Шошыған нәрестедей жат ызбайдан барады бастан заулап отыз‚ қайран!
Мен үшiн басталған ба мизам айы…
Мен үшiн басталған ба мизам айы‚ қинаған не мынау бiр күй жабайы?
Тiршiлiк жiгерiмдi жасытпастан…
Тiршiлiк жiгерiмдi жасытпастан, жүрсе де жан дүниямды нас ұқпастан,
Шындыққа шала кезде…
Шындыққа шала кезде, тереңге кiм қарайды?
Мәдәниятты болғасын, сөзiмiзге…
Мәдәниятты болғасын, сөзiмiзге айтылатын сенбеймiз өзiмiз де.
Талға мiнiп шапқылап…
Талға мiнiп шапқылап‚ ала шаңды атқылап‚
Кластас болған қара қыз…
Кластас болған қара қыз көзiме мүлде сенбедiм.
Оңдағаның осы ма сағатымды…
Оңдағаның осы ма сағатымды‚ — ол асығып‚ болдырды жаңа түндi.
Бара жатыр күн де өтiп…
Бара жатыр күн де өтiп‚ шаршатады мүлде аптық.
Халқым дейсiң? Жазалар тәңiрiм де…
Халқым дейсiң? Жазалар тәңiрiм де! Сөздерiңнiң жалған ғой бәрi мүлде.
Сұмдық соғыс жеткен бiзде тамызда…
Сұмдық соғыс жеткен бiзде тамызда қуанышты бермей қойды қарызға.
Тоңазытқыш тәрiздi дәл түнгi леп…
Тоңазытқыш тәрiздi дәл түнгi леп‚ жұлдыз—көктен жерге қарап тұрды көк.
Талай боздақ таласса да бәс тiгiп…
Талай боздақ таласса да бәс тiгiп, жер тiзгiнiн қоймады оған тапсырып.
Елiм менiң, сөз жинап асылдардан…
Елiм менiң, сөз жинап асылдардан, сақтай бiлiп елдiгiн басынғаннан,
Зуһра
1 Кiмсiң осы? Тәһирсiз Зуһрамысың? Жарылатын сықылды удан iшiм.
Бозбала, төске соғып ерсiнбеген…
Бозбала, төске соғып ерсiнбеген қалпымды, бар сыңайың менсiнбеген.
Ау, қара қыз, жан едiң бiр көшелi…
Ау, қара қыз, жан едiң бiр көшелi, оңыша алмай өзiңдi жүр деседi.
Қанiшер әр кез iшер қан…
Қанiшер әр кез iшер қан‚ iшер қан әр кез қанiшер.
Қой‚ қой‚ кеулiм‚ албыртпа‚ алабұртпа…
Қой‚ қой‚ кеулiм‚ албыртпа‚ алабұртпа‚ шаққаннан соң‚ не iстерсiң қара құртқа?
Бiр кездегi қаптаған көп достарым…
Бiр кездегi қаптаған көп достарым болып алды бүгiнде жолдастарым.
Көлiктi аяқ артар таңдамастан…
Көлiктi аяқ артар таңдамастан, жыланша тар соқпақпен алға қашқан
Қызықты қыз бен қуалап…
Қызықты қыз бен қуалап, өткерген ойсыз кездерiн,
Әдемi айтқан өтiрiк…
Әдемi айтқан өтiрiк, құртып ойын керемет,
Сияқты пiскен қауын қыздар кенет…
Сияқты пiскен қауын қыздар кенет бөлсе ойды‚ бұл ниетiн бұзған ба деп‚
Аспаны Алматының қойды ашылмай…
Аспаны Алматының қойды ашылмай, бұлттар тұр көктi жауып қорғасындай.
Кәзiргi келеке ғып хал-жайымды…
Кәзiргi келеке ғып хал-жайымды‚ келместей ендi ескi күн, таң байырғы‚
Жасықтар жүрген жарымай…
Жасықтар жүрген жарымай сүбелi сөзге бүгiнгi
(Р.Яковлевадан)
Қызғанамын, мен сенi қызғанамын, iшiм жалын, орманға жүз барамын.
(Чуваш шайыры Рая Яковлевадан)
Қарсы алмадың, кәйтейiн, қарсы алмадың. Менсiнбедiң. Төс кердiң. Алшаңдадың.
Менi атардай iшiңнен жек көресiң…
Менi атардай iшiңнен жек көресiң… Бiздiң жаққа сонда да көп келесiң.
Айтқан жоқ ешкiм маған жамансың деп…
Айтқан жоқ ешкiм маған жамансың деп, дана да жәнә айтқан жоқ надансың деп.
Оны мен ойлы да естi жан санадым…
Оны мен ойлы да естi жан санадым, түндерде бiр жортуға шаршамадым.
Сөз айтсам қарт пен ағаға…
Сөз айтсам қарт пен ағаға‚ ойлардан жақсы құн қалмай‚
Мен таптым табиғаттан кемелдiктi…
Мен таптым табиғаттан кемелдiктi‚ сұлулық‚ ұлылықты‚ шеберлiктi.
Жақсыдан жас кезiнде жерiнбеген…
Жақсыдан жас кезiнде жерiнбеген жан едiм. Бiр дария едi кеуiл деген.
Машақатты махаббат
1 Таға көрме, кермиығым, жанға айып, сен бар жерде шалқып алам сәл байып.
Қараша қызы корейдiң…
Қараша қызы корейдiң, жанымды менiң өртеген,
Ертеңгi бiр дүрмектiң бастауындай…
Ертеңгi бiр дүрмектiң бастауындай тып-тымық болады екен кеш те мұндай?!
Кемсiтiп қарағандай өр басыңа…
Кемсiтiп қарағандай өр басыңа, шымшылап бiр сөз айтқан жолдасыңа,
Түбiне шыңырау тiрлiк жеткен бе адам…
Түбiне шыңырау тiрлiк жеткен бе адам? Өмiрдi не ғұлама көп барлаған
Қараймын ақылым iрiп айналама…
Қараймын ақылым iрiп айналама: жүр талай қызмет қуып қайран аға!
Бiр достым бар-ды елгезек…
Бiр достым бар-ды елгезек‚ аңқылдақ‚ сырлы өлеңдей.
Бозбала шақта‚ жас шақта…
Бозбала шақта‚ жас шақта бiреудi бауыр‚ дос көрдiм.
Ұсталмас тұста ұлтшыл боп…
Ұсталмас тұста ұлтшыл боп‚ қызметтен қызық қуылған.
Қара нөсер жауғанда…
Қара нөсер жауғанда‚ малшынғанды мiн демей‚
Сондағы айтқан сөзiңдi…
Сондағы айтқан сөзiңдi, ұмыту, сiрә, мүмкiн бе?
Бар едi жақын бiр жолдас…
Бар едi жақын бiр жолдас, көздеген дүния пәленi.
Талайдан таңдап тапқан жарым едiң…
Талайдан таңдап тапқан жарым едiң, кеуiлдiң бiр көрiктi жалыны едiң.
Неге сенi‚ бiлмеймiн‚ жақсы көрем…
Неге сенi‚ бiлмеймiн‚ жақсы көрем‚ серi де емен‚ сал да емен‚ бақсы да емен.
Жаспыз дедiк‚ әркiммен жағаластық…
Жаспыз дедiк‚ әркiммен жағаластық‚ сан дарақы дауларға араластық.
Бiреулер баққа құмартып…
Бiреулер баққа құмартып‚ жортып жүр тыным алмастан.
Еркiндiк қайда кешегi…
Еркiндiк қайда кешегi, кешегi бұла қайда ақын?
Әдiлдiк жайын айтам деп…
Әдiлдiк жайын айтам деп әкiмнен қатал қамшы алдым.
Сағаттың қатал сыртылы…
Сағаттың қатал сыртылы таптырмай тыным‚ естi алып‚
Бегiм-ау‚ айтар сырым бар…
Бегiм-ау‚ айтар сырым бар: бәлсiнген мынау жалғанда
Шошыта жердi шар етiп…
Шошыта жердi шар етiп‚ дүнияға келдi бiр балам.
Ештеме бiлмейсiң ғой, аңқау балам…
Ештеме бiлмейсiң ғой, аңқау балам, жайың жоқ әркiмге бiр жалтаңдаған.
Тағдыр менi қай жаққа айдамаған…
Тағдыр менi қай жаққа айдамаған, Алматыда тұрам деп ойламағам.
Отырмын, түн бүркеген қала бағын…
Отырмын, түн бүркеген қала бағын, жырлайды жәйiменен самал әнiн.
Хикметтi жан шошырлық жана көрдiм…
Хикметтi жан шошырлық жана көрдiм: еңбегi әдiре қалып тамам ердiң,
Мың бiр рахмет жауа салған жаңбырға…
Мың бiр рахмет жауа салған жаңбырға! Табиғаттың бiр нышаны бар мұнда!
Уа‚ қайран ботагөздер…
Уа‚ қайран ботагөздер‚ уа‚ қайран ботагөздер!
Қайдасың, қарагөзiм…
Қайдасың, қарагөзiм‚ тағдыры қосылмаған‚
Құдай шiркiн де шебер-ау…
Құдай шiркiн де шебер-ау, қапияда қас қып құлатты.
Кермиық‚ кердең едiң-ау…
Кермиық‚ кердең едiң-ау‚ көркiңдi қатыгез шаң қапты.
Арылмай қойды-ау көк тұман…
Арылмай қойды-ау көк тұман‚ басылмай қойды-ау ызы-шу.
Шаршаған шөлдiң төсiнде…
Шаршаған шөлдiң төсiнде шауып келеатқан сұр киiк‚
Өмiрде ойпаң көп екен…
Өмiрде ойпаң көп екен жұлқынып жүр жүрген пендеге.
Қызметтен шаршап қайтқанда…
Қызметтен шаршап қайтқанда‚ алдымнан шығып үш балам‚
Отарба. Түстiң әлетi…
Отарба. Түстiң әлетi. Отырмыз дүзбен танысып.
Теңiз мас боп жатты…
Теңiз мас боп жатты‚ тымырсып‚ кең көсiлiп.
Мен мынау өмiрде үш рет туылдым…
Мен мынау өмiрде үш рет туылдым, үш рет туылдым, белiмдi буындым.
Жұмыс жанды жебейдi…
Жұмыс жанды жебейдi, қалады тер — бақ тұнып.
Қалсыншы деп жiгерiңдi жер шұқып…
Қалсыншы деп жiгерiңдi жер шұқып, өркөкiрек көре көзге кемсiтiп,
Қалса дағы қабағы тас түнерiп…
Қалса дағы қабағы тас түнерiп, жүрушi едiм мен оны жақсы көрiп.
Шынашақтай, көрдiң бе, бар ұсқынын…
Шынашақтай, көрдiң бе, бар ұсқынын, болмаса егер бұрыннан таныстығың,
Тартқан едi оң көзiм…
Тартқан едi оң көзiм‚ — келiп шаттық туар күн‚
Әппақ ең‚ әдемi едiң аруанаша…
Әппақ ең‚ әдемi едiң аруанаша… Не етем деп сұмырай соны саудаласа‚
Аспанның кетпей тұсауынан…
Аспанның кетпей тұсауынан‚ қара бұлттардан қайбартып‚
Басына Алатаудың тұрмын шығып…
Басына Алатаудың тұрмын шығып. Тиыштық. Тына қалған бұлбұл сұлық.
Құбақай дала‚ сен не еткен…
Құбақай дала‚ сен не еткен өлке едiң қатал тағдырлы?
Балқы базар зиратында
Әссаламу әләйкүм‚ ардақтаған қарт бабам‚ қондырыпты төсiне менiң жуас ақ далам.
Көрсетiп iштiң тарлығын…
Көрсетiп iштiң тарлығын, атақты болсын ол мейлi,
Жас та барады ұлғайып…
Жас та барады ұлғайып, түсе қапты әжiм де.
Қайдасыңдар, жындарым…
Қайдасыңдар, жындарым, қайдасыңдар бүгiнде?
Параны қаптап қылғытқан…
Параны қаптап қылғытқан, көрсек те көбiн жебiрдiң,
Дүрiн көрсем бiреудiң…
Дүрiн көрсем бiреудiң, болсам дағы iзгi адам,
“Тесiк моншақ жерде қалмас”, — мақалың…
“Тесiк моншақ жерде қалмас”, — мақалың қай аузынан шыққан екен атаның?
Көзiңдi қадамашы қарамықтай…
Көзiңдi қадамашы қарамықтай‚ кеулiмдi тұмшалама қара бұлттай.
Гитаршы жiгiт, кәнеки…
Гитаршы жiгiт, кәнеки, күңiрентшi “Керуендердi”!
Құрдас-ау, құйшы шарапты…
Құрдас-ау, құйшы шарапты‚ қалайық тағы бiр iшiп.
Жасаңдау мынау жалғанда қызықтан бiлмей басқасын…
Жасаңдау мынау жалғанда қызықтан бiлмей басқасын, жабырқап тiпте көрмеген қағылез қанат жас лашын,
Әке
Есiңде ме, аға, далаға кетушi ең түнде ертiп те.
Допшымын. Мүлде ешкiмнен кем емеспiн…
Допшымын. Мүлде ешкiмнен кем емеспiн, жүрген жоқ қолтығымнан демеп ешкiм.
Алматының бағзалында тұмардың…
Алматының бағзалында тұмардың таққан несiн қызы жатыр сығанның!
Әкел, сәулем, бозаны көпiршiген…
Әкел, сәулем, бозаны көпiршiген, бiр тартайын алмастан екiншi дем!
Әй‚ зәнталақ‚ адырайып соқпа заң…
Әй‚ зәнталақ‚ адырайып соқпа заң‚ сенсiз дағы бұ тiрлiкте жоқ мазам.
Махаббатта жоқ төңкерiс‚ жоқ қарғу…
Махаббатта жоқ төңкерiс‚ жоқ қарғу‚ жұртты алуайды төңкерiс деп соққан қу.
Махаббаттың жоқ кiшiсi‚ үлкенi…
Махаббаттың жоқ кiшiсi‚ үлкенi‚ адамдарды қинап бiттi бұл тегi.
Әйел‚ қыз деп неге бөлiп жатамыз…
Әйел‚ қыз деп неге бөлiп жатамыз? Жоқ па, сiрә, осы арада қатамыз?
Қалған кезде көк тепловоз қышқырып…
Қалған кезде көк тепловоз қышқырып, әлденеге ұмсынып, кеп ышқынып,
Жетем деп жампоз арманға…
Жетем деп жампоз арманға жайсаңдар жолда шаршады.
Кеудемдегi алып сағаттың…
Кеудемдегi алып сағаттың тетiгiн күнде мың бұрап‚
Бұл өмiрдi сүйем дейдi бiреулер…
Бұл өмiрдi сүйем дейдi бiреулер‚ мен ондайды дайындалам iреуге.
Бола көрме бұ сөзiме жүдә таң…
Бола көрме бұ сөзiме жүдә таң‚ — мен өмiрде ақымақты ұнатам.
Еркiндiк жоқ. Жоқ ешкiмнiң таласы…
Еркiндiк жоқ. Жоқ ешкiмнiң таласы‚ неден еркiн адамизат баласы?
Ойпырмай‚ мынау күндерiң…
Ойпырмай‚ мынау күндерiң омырауынан қан атқылап‚
Далаға барсаң сағына…
Далаға барсаң сағына‚ қорымды тозған көресiң.
Боран, жел қалай соғады…
Боран, жел қалай соғады, — қуалап малды жазыққа,
Таңырқап деме, о несi…
Таңырқап деме, о несi, жүрсе де жүзiп қаяқта,
Бiр кiсi бар-ды жоқ ұлы…
Бiр кiсi бар-ды жоқ ұлы, керiсiнше керiм қызы көп.
Газетте шығар жырақтан…
Газетте шығар жырақтан басылған тұңғыш жыр қандай.
Шайырларда раһат жоқ…
Шайырларда раһат жоқ, мен ешбiр әлге дейiн кiрпiк iлген емеспiн.
Сауық пен сайран жерiттi…
Сауық пен сайран жерiттi, отырмын кезбей көшенi.
Тарланды итке талатып…
Тарланды итке талатып, талай пасық күн көрдi.
Сырдың жайлы жазында…
Сырдың жайлы жазында, түндерде Айлы, жұлдызды,
Жел беретiн жаныңа…
Жел беретiн жаныңа, құпиясы көп жасырған,
Қалпың-ай, құм iшiнде дызақтаған…
Қалпың-ай, құм iшiнде дызақтаған, сапарға ертең алыс, қыз, аттанам.
Айлы түндер
Ақ сүйектi асығыс ала қашып, жарысқанда көздi арбап жаға қашық,
Өзбек биi
Көрместен көп кiсiнi шыбын құрлы, биледi ол, өз құдiретiн ұғындырды.
Бұ дүниядан өтсеңiз де тұқымсыз…
Бұ дүниядан өтсеңiз де тұқымсыз, қызға қарап, ер демеген құтым — сiз.
Ескiнiң өнерiне жүгiнiсiп…
Ескiнiң өнерiне жүгiнiсiп, жұрт отыр сан заманның сырын iшiп.
“Көкпарлап” дүрiлiктiрiп қырат-қырды…
“Көкпарлап” дүрiлiктiрiп қырат-қырды, көрместен көк серкенi тымақ құрлы,
Жарықтан болдым қап-қара…
Жарықтан болдым қап-қара, өтiнде Күннiң күйем деп.
Шалғайын ұқсап жиғанға…
Шалғайын ұқсап жиғанға, ыстықтан болған күн бойы,
Атыздап жырттым тың жердi…
Атыздап жырттым тың жердi, топырақты қойдым ұлпалап.
Айнала у-шу. Шетiнен…
Айнала у-шу. Шетiнен ақымақтанған жұрт ессiз.
Аттанарда әлдекiмдi ол көрiп…
Аттанарда әлдекiмдi ол көрiп, қоштасуға бiр батпады қол берiп.
Еткен кезде ескi жолмен бiз талап…
Еткен кезде ескi жолмен бiз талап, жолатпайсың жанабыңа, сыздап ап.
Жадымда әлi баяғы…
Жадымда әлi баяғы жауған кез жаңбыр сабалап.
Тiрлiктiң у-думенен талай түнiн…
Тiрлiктiң у-думенен талай түнiн, басқа өмiр, өткерсем де, қалайтыным.
Көңiлiм кедiредеп көрсең менiң…
Көңiлiм кедiредеп көрсең менiң, саламын несiбеме қол шеңгелiн.
Сайқал қыз, айта-қайта соқтығысқан…
Сайқал қыз, қайта-қайта соқтығысқан, ұмыттың бақтың iшiн көп тұрысқан.
Қызық болды-ау бiр көргенде сүйгенiң…
Қызық болды-ау бiр көргенде сүйгенiң… Жiгiтке бас жараса ма игенiң?
Жүрер кезде жәутеңдедi жанарың…
Жүрер кезде жәутеңдедi жанарың, таба алмадың тiл қатудың амалын.
Көп iшiнен көзiң маған түсiптi…
Көп iшiнен көзiң маған түсiптi, ойлайсың ба сен таптым деп пысықты?
Үн-түнсiз сипап едiм шашыңды мен…
Үн-түнсiз сипап едiм шашыңды мен, — алдымнан бiр дүния ашылды кең.
Менен көзiн алмастан…
Менен көзiн алмастан, келiн отыр майысып.
Шiлде жоқ. Сезiлетiн сызды лебi…
Шiлде жоқ. Сезiлетiн сызды лебi, кәдiмгi бiр қоңырқай күз күнi едi.
Су суыр бiр таңы едi Сүмбiленiң…
Су суыр бiр таңы едi Сүмбiленiң. Сен менi жағыма ұрып, “жынды” дедiң.
Аз болсын сырласу да, сүйiсу де…
Аз болсын сырласу да, сүйiсу де, өзара жақынырақ бiлiсуге.
Жақтырмадың бiр жiгiттi жар санап…
Жақтырмадың бiр жiгiттi жар санап, бөкен бөксе, бұлдырық төс, меңдi қыз.
Шабандоз қыз, екпiнiңнен нар құлар…
Шабандоз қыз, екпiнiңнен нар құлар, ер үстiне жабысыпсың қармақтай.
Дайрабай! Қобызыңды еңiретшi…
Дайрабай! Қобызыңды еңiретшi, зарына, зардабына менi де ертшi!
Сарғайған жадау жапанда…
Сарғайған жадау жапанда, шаңдатып сорды кебiртек,
Сарғайған дала төсiнде…
Сарғайған дала төсiнде, дауылдан соққан қаймықпай,
Қарап тұрсам, бiр қайғы бар кеуiлiмде…
Қарап тұрсам, бiр қайғы бар кеуiлiмде, тұла бойды алған билеп ол мүлде.
Сырдың суы ағады жәй бұлаңдап…
Сырдың суы ағады жәй бұлаңдап, айдынында алуан жұлдыз жанады.
Қарай гөр мына ғажапқа…
Қарай гөр мына ғажапқа: алып ем сатып қылқалам,
Тұрса да өсiп ғажап тал…
Тұрса да өсiп ғажап тал, тамылжып тұрсын бұл ғалам, —
Суреттiң салған жаны бар…
Суреттiң салған жаны бар сенедi кiмдер дегенге?
Жаңбырдың жауған сабалап…
Жаңбырдың жауған сабалап, кенеттен тына қалғаны:
Рубәййат
* * * Мойныңды, ашуланбай, бұр азырақ, кетпесiн кеуiлде қос гүл ажырап.
Соншама сәндесiң, ақсары қыз…
Соншама сәндесiң, ақсары қыз, қынаға боялады шаштарыңыз.
Палуанша бел ұстасып өлеңмен…
Палуанша бел ұстасып өлеңмен, болашаққа жанымды ашып келем мен.
Жыла, ақын, жанарыңнан жастар шығып…
Жыла, ақын, жанарыңнан жастар шығып, кетсе де сол мезетте аспан сынып.
Мүмкiн бе сүймеу сізді, ақсары қыз…
Мүмкiн бе сүймеу сізді, ақсары қыз, тәрiздi қара толқын шаштарыңыз.
Жадымда әлi, ақ ерке…
Жадымда әлi, ақ ерке, отырушы ек бiр партада.
Төңкерiлген қос кеседей томпиып…
Төңкерiлген қос кеседей томпиып тұр кеудесi. Қарамайды қатты қыз.
Баламын. Мен болыппын бiлiп кiмдi…
Баламын. Мен болыппын бiлiп кiмдi? Шындықты қиялшылдық ұмыттырды.
Қиялымды пойыз ала жөнелдi…
Қиялымды пойыз ала жөнелдi, қалды достар шырқай айтып өлеңдi.
Қабағың талай қызық сыр ұқтырды…
Қабағың талай қызық сыр ұқтырды, дүнияны сыңғыр күлкiң ұмыттырды.
Жаныма гүл егiлiп…
Жаныма гүл егiлiп, кей жанға ұнадым да.
Бұрын жолды көрмеп едiм, — ұғындым…
Бұрын жолды көрмеп едiм, — ұғындым, “Байқа, алдың ор”, — деп едiң, — бұрылдым.
Қолыңды ұстап тұрдым құр сүлдемен…
Қолыңды ұстап тұрдым құр сүлдемен, iшiмнен сездiрместен күрсiнген ем.
Жiгiттiң аса түспес көркi мұнан…
Жiгiттiң аса түспес көркi мұнан, сабынды жаққаныңда, толқыды жан.
Көңiл тұрды алып-ұшып борандай…
Көңiл тұрды алып-ұшып борандай, ғажап сәттер өте бердi оралмай.
Мен мұнда, сен қиырда…
Мен мұнда, сен қиырда, кездесу соқпақ қиынға.
Қыз кеттi аққу сынды пәк көңiлмен…
Қыз кеттi аққу сынды пәк көңiлмен… есiмде қолаң шашы артқа өрiлген.
Бiлмеймiн қалай тiл қаттым…
Бiлмеймiн қалай тiл қаттым, тұрсам да жұрттан қысылып:
Соғып та қалды ол допты алып…
Соғып та қалды ол допты алып, сәл дiр еткiзе балтырды ақ.
Сұқтанба қаракөзi Қазалының…
Сұқтанба қаракөзi Қазалының, балқытты жан дүниямды ғажап үнiң.
Жастықпен жаңа танысқан…
Жастықпен жаңа танысқан арманшыл, албырт кезде едiм.
Ұнатам қатты өзiңдi…
Ұнатам қатты өзiңдi, жаным жоқ ешбiр мұздаған.
Қош болғын, қабақ түйме долысынып…
Қош болғын, қабақ түйме долысынып, мәңгiлiк қоштасалық қол ұсынып.
Сен дегенде ойымды он бөлемiн…
Сен дегенде ойымды он бөлемiн, қандырасың жанымның шөлдегенiн.
Қалайша күндер зыр қақты…
Қалайша күндер зыр қақты,— өткенiн мүлде бiлмедiм.
Құрдас қыз дедi маған мұнан бұрын…
Құрдас қыз дедi маған мұнан бұрын: — Сенiң көп махаббатта құмарлығың.
Бала едiк қуып жүрген кеше ылақты…
Бала едiк қуып жүрген кеше ылақты, белгiсiз күн сан шығып, неше батты?
Күн өттi талай-талай сен кеткелi…
Күн өттi талай-талай сен кеткелi, әр минут әлдилейдi тербеп менi.
Қу дағдыр жан дүниямның хошын алды…
Қу дағдыр жан дүниямның хошын алды, қыянда көңiлiмнiң досы қалды.
Ал да нәзiк ернiңдi ажыратып…
Ал да нәзiк ернiңдi ажыратып, еркелешi, өскенмiн наз ұнатып.
Алғаш сүйiп тұрғанда…
Алғаш сүйiп тұрғанда, қымсынған ең қызарып.
Көзiңнiң салма қиығын…
Көзiңнiң салма қиығын, отыршы салқын жат жанша.
Қарама маған телмiрiп…
Қарама маған телмiрiп, қадама қара көзiңдi.
Шақырған жерге келмедiң…
Шақырған жерге келмедiң, түсiнем, бәрi орынды.
Жадымда сол бiр сәт ғажап…
Жадымда сол бiр сәт ғажап, ғайыптан нұрдай жолықтың.
Бәрiне дағдыр айыпты…
Бәрiне дағдыр айыпты, жатырқап жатқа қайрылдың.
Сарғайған құба далада…
Сарғайған құба далада, шағылда меңiреу, шөлдеген
Қатайған жаңа қанаты…
Қатайған жаңа қанаты, ақ үрпек жүндi жас қыран
Ақтөс, көзiң тiршiлiкке тұр қарап…
Ақтөс, көзiң тiршiлiкке тұр қарап, өлсең, құның топырақ қой бiр қалақ
Кектенсем де көкiрегiме от енiп…
Кектенсем де көкiрегiме от енiп, ауырсам да көк теңiзше жөтелiп
Болушы едiң өспестей…
Болушы едiң өспестей, кезiңде сен нәресте.
Мысалға кейбiр есiмдi ал…
Мысалға кейбiр есiмдi ал, ұқсамас көп қой түрлi аттар.
Қайрат бар әйдiк көзiңде…
Қайрат бар әйдiк көзiңде, ақ ешек, сенi ұнатам.
Кей кезде өмiр жайлы қалам ойлап…
Кей кезде өмiр жайлы қалам ойлап, әр түрлi ой сонда мыйда салады ойнақ.
Сыр бойында сезiлдi ме күз лебi…
Сыр бойында сезiлдi ме күз лебi, — ақ шағылға өрнек салды дүз желi.
Айналамда дауыл соғып, шаң ұшып…
Айналамда дауыл соғып, шаң ұшып, жатады ылғи бiр ақ түтек жарысып.
Туған ел, майда да емен, iрi де емен…
Туған ел, майда да емен, iрi де емен, қатардың қоры да емен, дүрi де емен.
Сырдария, жағаңа мен жүз бардым…
Сырдария, жағаңа мен жүз бардым, толқыныңды толқыныңнан қызғандым.
Сарғайған сан заманның Сырдария…
Сарғайған сан заманның Сырдария, не заман куә болып тұрғанына.
Даңқпен өлшенбейтiн, көлемменен…
Даңқпен өлшенбейтiн, көлемменен, кеудеңнiң қазынасы өлең деген.
Шабытпен тебiрендi жаным ендi…
Шабытпен тебiрендi жаным ендi, ащы ойлар, кетiңдершi бәрiң ендi.
Қыс бойы күткен сағынып…
Қыс бойы күткен сағынып, мамырдың соқты самалы.
Тоқтау сап өзiм өзiме…
Тоқтау сап өзiм өзiме, сүймен деп сенi кетiп ем.
Жұрт көзiнше қоштасуға қысылдың…
Жұрт көзiнше қоштасуға қысылдың, мың құбылдың, кеуiлiңдi түсiндiм.
Ырзамын әсем әнiңе…
Ырзамын әсем әнiңе, омырауым жасқа боялды.
Шырқашы әнiн Шәмшiнiң…
Шырқашы әнiн Шәмшiнiң, шырқашы, тойдым мұң-зарға.
Сұрапыл сұсты ысқырып…
Сұрапыл сұсты ысқырып, мұнармен бүркеп аспанды,
Сұрапыл сойқан долданды…
Сұрапыл сойқан долданды, ысқырды көктi жығардай.
Қолымда ештеме жоқ, қарасам, түк…
Қолымда ештеме жоқ, қарасам, түк,— бiз қалай тез есейген бола салдық?
Еске ал кездi алтыншы кластағы…
Еске ал кездi алтыншы кластағы, есiңде ме ауылдың нұр аспаны?
Қымбаттым, сен деп едiм…
Қымбаттым, сен деп едiм, бiрақта кел демедiң.
Дарияға бiрде кешкiлiк…
Дарияға бiрде кешкiлiк, келдiк те, тұрдық жағада.
Тыңда, сәулем, үнiмдi тыңда менiң…
Тыңда, сәулем, үнiмдi тыңда менiң, сен шалқытсаң жанымның нұрлы әлемiн,
Ең алғаш тебiренiп жап-жас жаным…
Ең алғаш тебiренiп жап-жас жаным, есiмде әндерiңе ән қосқаным.
Өзiңнiң әппақ жаныңдай…
Өзiңнiң әппақ жаныңдай бұлт жүздi аспан — айнада.
Бұл өмiрге келгенiмде күлiмдеп…
Бұл өмiрге келгенiмде күлiмдеп, тiк көтердi жерден әкем ұлым деп.
Ақша бұттар — аспанның аққулары…
Ақша бұттар — аспанның аққулары, жерiтті ме даланың жат құндағы,
Қараңғы, қапас түндерде…
Қараңғы, қапас түндерде, жоғалса көзден қыр-дүзiм,
Ашумен асқақ көк тiреп…
Ашумен асқақ көк тiреп, айқайлап сөнсем, жан досым,
Шеңгелге гүл де бiтедi…
Шеңгелге гүл де бiтедi, қарайсың бiр сәт iркiлiп.
Санаспас алғы күндермен…
Санаспас алғы күндермен, өлексе шоқу — бiлгенi.
Домбыра, қайда, домбыра…
Домбыра, қайда, домбыра, әпершi тездеп, жан ерке.
Тұрғанда көкте күн күлiп…
Тұрғанда көкте күн күлiп, тұрғанда түлеп кең өлкең,
Өмiр-ай, қандай тәттi едiң…
Өмiр-ай, қандай тәттi едiң, бiлмеппiн бұрын бағаңды.
Болар ма оңай жыр дайын…
Болар ма оңай жыр дайын, оңай ма төгу көлдетiп?
Жамылып қалың ойдың жапырағын…
Жамылып қалың ойдың жапырағын, кей кезде ойға шомып отырамын.
Суи түстi сұрғылт аспан…
Суи түстi сұрғылт аспан, кешкi леп, Жаз қақпасын Күздiң қолы шаққа ашты.
Найзағай қатты құрсанып…
Найзағай қатты құрсанып, семсерiн көкте серметтi.
Дамылсыз соқты жел өкпек…
Дамылсыз соқты жел өкпек, адырлар жатыр тыныстап.
Найзағай тiлiп қанжардай…
Найзағай тiлiп қанжардай, бауыры бұлттың сөгiлдi.
Теңiзге барып күн қонды…
Теңiзге барып күн қонды, жел тынды айтар сөз қалмай.
Бозторғайлар көдеге…
Бозторғайлар көдеге тығыла қалды жапырлап.
Шулайды мазасыз Сыр түнгi алабы…
Шулайды мазасыз Сыр түнгi алабы, тым сұсты жарқабақтың тұлғалары.
Күндей-ақ жадыратып жанарыңды…
Күндей-ақ жадыратып жанарыңды, шырқашы, замандасым, тағы әнiңдi.
Қайран Сыр баяғыша жатыр ағып…
Қайран Сыр баяғыша жатыр ағып, тұр төнiп төбесiнен шатыр алып.
Бұлттан бейне сынғандай…
Бұлттан бейне сынғандай, ақ ұлпа жерге түстi де,
Кiлемдей қызғылт сары ала…
Кiлемдей қызғылт сары ала, арайлы көрдiм таңды мен.
Күн-түнi ұлып ақ боран…
Күн-түнi ұлып ақ боран, айналып үйдi зыр қақты.
Тиыштық басты түнгi айналаны…
Тиыштық басты түнгi айналаны, жайсаң жел дала баурын аймалады.
Қияға күндi қондырып…
Қияға күндi қондырып, Ұйқысы келдi даланың.
Ауылды оятты атып таң…
Ауылды оятты атып таң, қою түн түнегiн сыпырып.
Бiрiмiн қоштасқанның баяғымен…
Бiрiмiн қоштасқанның баяғымен, жанымды жаңалыққа жаямын кең.
Күндей-ақ жадыратып жанарыңды…
Күндей-ақ жадыратып жанарыңды, шырқашы, замандасым, тағы әнiңдi.
Сыртыңнан, сәулем, сенi күнде көрем…
Сыртыңнан, сәулем, сенi күнде көрем, боламын сыр бермеген, үндемеген.
Қайран Сыр баяғыша жатыр ағып…
Қайран Сыр баяғыша жатыр ағып, тұр төнiп төбесiен шатыр алып.
Бұлттан бейне сынғандай…
Бұлттан бейне сынғандай, ақ ұлпа жерге түстi де,
Күн-түнi ұлып ақ боран…
Күн-түнi ұлып ақ боран, айналып үйдi зыр қақты.
Қияға күндi қондырып…
Қияға күндi қондырып, ұйқысы келдi даланың.
Зеңгiрге бойы жетерлiк…
Зеңгiрге бойы жетерлiк, жапырағы қалың, жаңа, жас,
Домалап, домалап
Домалап, домалап келедi даланың жел қуған қаңбағы.
Сыр бойы
Сырдың бойы, құтты, рабат мекенiм, сенде тудым, сен деп мәңгi өтемiн.